Rozważanie Słowa Bożego 08- 14.03. 2026

Rozważanie Słowa Bożego 08- 14.03. 2026

                 NAWRACAĆ SIĘ




08.03.2026, niedziela , Św. Jana Bożego, zakonnika NAWRACAĆ SIĘ TO  UWIERZYĆ  MIŁOŚCI Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.  Lectio (czytanie) – przeczytaj: List św Pawła do Rzymian 5, 1-2. 5-8 Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim. Meditatio (powtarzanie) Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Czytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania: Ø Panie, przez świętego Pawła mówisz dziś do mnie, że zostałam usprawiedliwiona przez wiarę. Nie przez wysiłek. Nie przez poprawność życia. Nie przez moje starania. A ja wciąż żyję tak, jakbym musiała zasłużyć na Twoją miłość. W głębi serca noszę przekonanie, że jeśli będę lepsza - wtedy mnie przyjmiesz. Jeśli się poprawię - wtedy mnie pokochasz bardziej. Jeśli okażę skruchę wystarczająco doskonałą - wtedy przebaczysz. A Ty ofiarujesz mi przebaczenie moich grzechów zupełnie za darmo, z miłości, niczego w zamian nie oczekując. Nie ma większej miłości niż Twoja. Ø Nie rozumiem takiej miłości. Trochę mnie ona zawstydza. Trochę onieśmiela. Bo niczego ode mnie nie żąda, zanim da wszystko. Panie, trudno mi przyjąć dar, bo łatwiej jest coś oddać niż pozwolić się obdarować. Czuję swoją biedę. Widzę małość mojego serca - zwłaszcza wtedy, gdy tak trudno mi przebaczać innym, kiedy oczekuję na przeprosiny, a deklarację zmiany ich postępowania. A Ty nie czekałeś. Twoja miłość była pierwsza. Może dlatego tak trudno mi żyć łaską - bo jeszcze nie wierzę do końca, że naprawdę mnie obejmuje. Ø Dziś przynoszę Ci swoją niezdolność do przyjęcia miłości. Naucz mnie wierzyć, że mój dług został spłacony. Że nie jestem już dłużnikiem, lecz dzieckiem. Rozlej w moim sercu swoją miłość - abym nie tylko wiedziała o niej, ale zaczęła nią oddychać. Niech nadzieja chwały będzie silniejsza niż moje poczucie niegodności. Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga) Teraz zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, Ty jesteś moją nadzieją zbawienia, większą niż mój grzech i moja słabość. Ucz mnie ufać, że Twoja miłość działa we mnie nawet wtedy, gdy jej nie czuję. Niech pamięć o Chrystusie, który oddał życie za mnie, podtrzymuje moje serce w drodze ku Tobie. abym żyła nadzieją, która nie zawodzi, bo opiera się na Twojej łasce, a nie na moich zasługach. Amen. Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów. Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

09.03.2026, poniedziałek , Św. Franciszki Rzymianki, zakonnicy NAWRACAĆ SIĘ TO CHCIEĆ SŁUCHAĆ PRAWDY O SOBIE Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.  Lectio (czytanie) – przeczytaj: Ewangelia według św. Łukasza 4, 24-30 Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim. Meditatio (powtarzanie) Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania: Ø Zaprawdę, powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. – Pan Jezus zna serca ludzkie i wie jak trudno jest nam przyjąć trudne słowa, prawdę, która boli i której nie chcemy znać. Mimo to powiedział to, co zamierzał i poniósł tego konsekwencje – wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwawszy się z miejsc, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na urwisko góry, na której zbudowane było ich miasto, aby Go strącić. Prorok to osoba, która przekazuje innym słowa od Boga. Czy dostrzegam w swoim życiu momenty, kiedy Bóg mówi do mnie przez inne osoby? Może patrząc wstecz widzę, że dana rozmowa, jakieś słowa usłyszane od kogoś dotknęły mnie do głębi, coś naświetliły, coś zapowiedziały, albo bardzo bolały, bo odkrywały bolesną prawdę o moim grzechu? Czy potrafię wyczuć głos samego Boga przemawiającego do mnie przez bliźniego? Ø Jak traktuję osoby, które mogą mi przekazywać słowa od Boga? Czy nie jestem podobny do ludzi z synagogi, którzy chcieli zabić Jezusa za to, co powiedział? Czy nie zabijam słowem, spojrzeniem, czy przyjmuję trudne słowa i rozważam ich zasadność zamiast gwałtownie reagować? Ø Pokora to życie w prawdzie – o swoim grzechu i o swojej wartości Dziecka Bożego. Czy jestem otwarty na to, że mogę nie wiedzieć wszystkiego najlepiej, że mogę nie widzieć jakiegoś grzechu, zniewolenia, mogę mieć zafałszowany obraz siebie? Czy proszę Ducha Świętego, aby mi pokazał prawdę o mnie samym? Poznacie Prawdę a Prawda was wyzwoli (J 8, 32) Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga) Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak:  Duchu Święty pokaż mi prawdę, otwórz moje oczy na grzech zakryty przede mną, oczyść moje serce z pychy, otwórz moje uszy na Twoje słowa przychodzące do mnie poprzez bliźnich. Przyjdź Duchu Prawdy i wyzwalaj mnie! Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów. Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić? 

10.03.2026, wtorek  NAWRACAĆ SIĘ KU BOŻEJ WSZECHMOCY PRZEZ AKT PRZEBACZENIA Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.  Lectio (czytanie) – przeczytaj: Ewangelia według św. Mateusza 18,21-35 Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim. Meditatio (powtarzanie) Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania: Ø Myślę czasem, że najmocniejszym aktem świadectwa o Jezusie nie jest głoszone słowo ani cuda uzdrowienia (z pełnym szacunkiem dla tych, którzy w ten sposób służą Bogu), ale przebaczenie. Przebaczając winy, zwłaszcza te najcięższe, naprawdę szokujemy świat. Jako ludzie mamy bowiem w sobie potężną potrzebę sprawiedliwości. Jesteśmy wyczuleni na każdą niesprawiedliwość, szczególnie gdy dotyczy ona nas samych: awans mającej znajomości koleżanki zamiast mnie, bycie tym "mniej kochanym" dzieckiem w rodzinie itd. Już sam fakt, że jedni rodzą się zdrowi i w zdrowych rodzinach, inni nie - już jest niesprawiedliwością, na którą nie mamy żadnego wpływu. Niesprawiedliwość boli, niezawiniona krzywda boli, doświadczenie braku siły wobec przemocy świata boli. Żądza sprawiedliwości jest wielką siłą i wielkim głodem w ludziach. Ø Przebaczając, uwalniamy siebie samych od niszczącej siły, którą jest gniew i pragnienie zemsty. Organizm może pełniej oddychać, krew swobodniej krąży, mięśnie nie są nadmiernie napięte. Nasze ciało i dusza są  jednością - to, co siedzi w duszy, odbija się na ciele. Póki nie przebaczasz w duszy, póty pozwalasz na niszczenie twojego ciała. Pan Bóg rewelacyjnie to wymyślił: nasze przebaczenie nie jest tak naprawdę potrzebne naszym winowajcom. Oni mogą wyrzucić je do kosza i nadal czynić zło, i możemy nie mieć na to żadnego wpływu. Nasze przebaczenie jest tak naprawdę potrzebne nam samym, abyśmy byli wolni wewnętrznie, aby zdrowie nam nie szwankowało, a przede wszystkim (!) po to, byśmy mogli zaświadczyć Bogu, który jest Wszechmocny w Przebaczeniu i na tym polega Jego niepokonana siła. Ø W jednej z modlitw z mszału słyszymy: Boże, Ty przez przebaczenie i litość najpełniej okazujesz swoją wszechmoc, udzielaj nam nieustannie swojej łaski, abyśmy dążąc do obiecanego nam nieba stali się uczestnikami szczęścia wiecznego. Rozważ dzisiaj słowa o Bogu, który najpełniej okazuje swoją wszechmoc przez przebaczenie. Przyjrzyj się wezwaniu z dzisiejszej Ewangelii. Uświadom sobie, jak głęboko Bóg w Biblii i w liturgii zachęca cię, byś przebaczał(a) na Jego wzór i podobieństwo. I miej pewność w sercu, że przebaczenie jest możliwe zawsze - nawet tam, gdzie może się wydawać, że nie jest. Wystarczy tylko i wyłącznie Twoja decyzja. Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga) Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie Boże, w imieniu Jezusa przebaczam tym, którzy mnie zranili. Chcę być świadkiem przebaczenia, które przekracza moje własne wyobrażenia. Amen. Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów. Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

11.03.2026, środa  NAWRACAĆ SIĘ BY MIŁOWAĆ PRZYKAZANIA Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.  Lectio (czytanie) – przeczytaj: Księga Powtórzonego Prawa 4, 1. 5-9 Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim. Meditatio (powtarzanie) Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania: Ø A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Obietnica własnej urodzajnej ziemi równała się obietnicy rozwoju, dostatniego i bezpiecznego życia. Inaczej mówiąc Bóg obiecuje, że Jego celem jest zapewnienie człowiekowi rozwoju, wzrostu, dobrego życia. Jego prawa mają na celu wskazać drogę ku życiu, mają uchronić od wchodzenia w strefę śmierci. Bóg jest miłośnikiem życia, promotorem i obrońcą życia. Z drugiej strony istnieje byt, który  jest promotorem śmierci i od Edenu stosuje wciąż tę samą metodę - manipulując stara się wmówić człowiekowi, że może mu zapewnić coś lepszego, niż obiecuje Stworzyciel i Pan życia. Ø Strzeżcie ich i wypełniajcie je Bóg wiedząc, że diabeł stale buduje kampanię swoich kłamstw, nie przestaje wciąż nawoływać, przekonywać i prosić człowieka o ostrożność i czujne przestrzeganie Jego słów. Nie dlatego, że gdy złamiemy przykazanie, to obrazimy Boga, ale dlatego, że grzesząc wychodzimy ze strefy życia, i wchodzimy w strefę śmierci - słuchamy ojca kłamstwa. Bóg nie musi nikogo dodatkowo karać - wystarczy, że zbieramy owoce swojego wyboru. Ø Jakie masz nastawienie do przykazań, wszelkich zasad wynikających z Ewangelii? Czy nie masz głęboko zakorzenionego przekonania, że Bóg jest wielkim zarządcą/ sędzią nakładającym niezrozumiałe prawa i obowiązki według swojego "widzimisię"? To jedno z bardzo ugruntowanych w nas kłamstw o Bogu - jako rozliczającym bezwzględnym sędzi, którego nie sposób zadowolić, a któremu bardzo łatwo się narazić. Ø Może warto poszukać problemowego przykazania, z którym najtrudniej Ci się zgodzić i popatrzeć na nie w nowy sposób? Jako na ostrzeżenie zatroskanego Ojca, który zna wszelkie konsekwencje, który zna Ciebie lepiej niż Ty sam i chce Twojego dobra. Wszystko co Ci mówi ma na celu ochronę Twojego życia i dobrostanu, nawet jeśli teraz tego nie rozumiesz. Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga) Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Duchu Św. pomóż mi Cię usłyszeć i zrozumieć! Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów. Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

12.03.2026, czwartek  NAWRACAĆ SIĘ, TO PROSIĆ O ŁASKĘ UZDROWIENIA SWOJEJ GŁUCHOTY Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.  Lectio (czytanie) – przeczytaj: Księga proroka Jeremiasza 7, 23-28 Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim. Meditatio (powtarzanie) Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania: Ø Cała mądrość Narodu Wybranego związana jest i była ze słuchaniem Bożego głosu. Od tego bowiem zależało życie i śmierć, szczęście i nieszczęście. To jest również istota grzechu w Bożym Słowie. Prorok Natan mówi do króla Dawida po grzechu z Betszebą: Zlekceważyłeś słowo Pana. Natan nie powiedział cudzołożyłeś, zmanipulowałeś, zamordowałeś, ale zlekceważyłeś słowo Pana. Prorok Jeremiasz mówi: Słuchajcie głosu mojego, a będę wam Bogiem, wy zaś będziecie Mi narodem. Chodźcie każdą drogą, którą wam rozkażę, aby się wam dobrze wiodło. Ta sama zasada obowiązuje każdego człowieka w różnych epokach i nacjach. Czy jest ważna także dla ciebie? Ile czasu poświęcasz na wsłuchiwanie się w Boże Słowo?  Ø Bardzo często towarzyszy nam niedosłuch lub głuchota na Boże Słowo. Bóg żywy skarży się przez proroka Jeremiasza, że wysyłał do swojego ludu swoich proroków, ale ten lud nie słuchał i nie nadstawiał swoich uszu do słuchania. Naszym problemem również nie nadstawianie naszych uszu do wsłuchiwania się w Boży głos. Mamy obecnie taki przepływ informacji, że nasz mózg selekcjonuje usłyszane informacje. Potrzebujemy pustyni, milczenia, aby wejść na tory słuchania i wsłuchiwania się w Boży głos, a tym samym na głos drugiego człowieka. Potrzebujemy wołać do Boga żywego, aby uzdrowił nas z naszej głuchoty lub niedosłuchu związanego z Jego Słowem. Możesz pomodlić się tak: Jezu, jestem bezradny wobec swojej głuchoty. Jestem bezradny wobec tempa życia. Nie potrafię się zatrzymać. Proszę Cię o łaskę wsłuchiwania się w Twój głos.  Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga) Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Koronka biblijna z tekstu: Słuchajcie głosu mojego, a będę wam Bogiem, wy zaś będziecie Mi narodem. Chodźcie każdą drogą, którą wam rozkażę, aby się wam dobrze wiodło. MAŁE PACIORKI: To jest naród, który nie usłuchał głosu Pana, swego Boga, i nie przyjął pouczenia. Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów. Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić.

13.03.2026, piątek  NAWRACAĆ SIĘ TO WRÓCIĆ DO BOGA Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.  Lectio (czytanie) – przeczytaj: Księga Proroka Ozeasza 14, 2-10 Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim. Meditatio (powtarzanie) Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania: Ø „Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę”. Bóg dzisiaj, przez proroka Ozeasza, prosi, aby do Niego powrócić. On czeka aby cię obdarzyć miłością, aby zaspokoić wszystkie twoje pragnienia. On chce sprawić, aby twoje życie rozkwitło i przynosiło owoc obfity. On chce abyś czuł że kochasz i jesteś kochany. Ø Bóg prosi, aby odwrócić się od cielców i bożków uczynionych ręką ludzką. O co tu chodzi? Bóg chce abyśmy w Nim pokładali nadzieję, abyśmy nasze życie, naszą egzystencję, nasze szczęście opierali na zaufaniu do Niego. Jeśli liczę na siebie samego, na swoje zdolności, swoje plany, albo na swoje „życiowe szczęście” to tak naprawdę zamykam się na Boga, mówię mu „nie potrzebuję Cię, bo sam sobie daję radę”. Bóg w swojej pokorze wtedy staje z boku i nie narzuca się ze swoimi rozwiązaniami. Ø Nie chodzi o to, aby przestać się starać i liczyć tylko na cud, na „mannę z nieba”. Chodzi raczej o pokorne uznanie, że moje plany mogą runąć jak domek z kart, że tak naprawdę jestem zależny od Boga. Ale On jest dobry i mogę mu zaufać. Mogę mu zawierzyć, bo On „mnie wysłuchuje i na mnie spogląda”. Bóg jest blisko jeśli się na Niego otwieram. Ø „Bo drogi Pańskie są proste”. Tak, to naprawdę jest takie proste: wystarczy Mu zaufać i się do Niego zwrócić. Ale grzech może sprawić, że będziemy próbować tę prostą prawdę zaciemnić, niepotrzebnie skomplikować, dodać swoje „ale” i „może nie teraz” i tym podobne uniki. Mówmy Mu: „Usuń cały grzech, a przyjmij to co dobre”! Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga) Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, pragnę do Ciebie wrócić. Zabierz i usuń cały mój grzech. Pragnę Ci zaufać i zawierzyć moje życie: spraw aby było pełne i sensowne, takie jakie tylko Ty potrafisz uczynić. Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów. Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?

14.03.2026, sobota  NAWRACAĆ SIĘ PRZEZ SKRUCHĘ I POKORĘ Wyciszenie – zapraszaj Ducha Świętego, aby On prowadził modlitwę, np.: „Duchu Święty, proszę Cię, pomóż mi usłyszeć to wszystko, co Bóg chce mi dziś powiedzieć”.  Lectio (czytanie) – przeczytaj: Psalm 51, 3 - 4. 18 - 19. 20 - 21a Ponawiaj czytanie, aż znajdziesz fragment, który Cię porusza. Zatrzymaj się na nim. Meditatio (powtarzanie) Przeczytaj 2-3 razy fragment, który Cię poruszył. Przeczytaj go powoli, delektując się każdym słowem. Pytaj siebie: „Co Bóg mówi do mnie?”. Rozważanie – jeśli jednak nie znajdujesz fragmentu, który Cię porusza, możesz skorzystać z pomocy poniższego rozważania: Ø Autor dzisiejszego Psalmu potrafił uznać swoją grzeszność i bezgranicznie zaufać Miłosiernemu Bogu. „Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość. Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego” to słowa człowieka skruszonego, który prosi o „zgładzenie, obmycie i oczyszczenie” serca, które zbłądziło. Stającego w prawdzie i dokonującego refleksji nad swoim życiem. Czy tak potrafię? Czy pozwalam Bogu na uzdrawianie mojej duszy i mojego ducha, a także kruszenie mojego serca? Ø Skrucha to zbawienny smutek (żal za grzechy), będący łaską płynącą z tajemnicy Odkupienia, prowadzący do decyzji o zmianie życia (KKK 1492). Jest darem Ducha Świętego, o który powinniśmy prosić (KKK 1433). Jest warunkiem wejścia w nowe życie (KKK 537), życie w pełni z Tym, „Który do końca nas umiłował”. Bez takiej postawy nie ma nawrócenia ani odpuszczenia grzechów. Spróbuję na półmetku Wielkiego Postu złożyć Bogu w ofierze swe „pokorne i skruszone serce”, wszak „On nim nie gardzi”. Zaplanuję codzienne czytanie Pisma Świętego o męce Jezusa, udział w Drodze Krzyżowej i Gorzkich Żalach, by poruszyć swoje sumienie. Będę ćwiczyć wolę przez post, wstrzemięźliwość oraz jałmużnę. Wezmę udział w rekolekcjach, ograniczę hałas, w tym medialny, by bardziej usłyszeć siebie i Boga. Przystąpię do Sakramentu Pokuty i Pojednania poprzedzonym głębokim rachunkiem sumienia, pozwalającym nazwać swoje słabości i szczerze za nie żałować. Nie pozwolę, by to był kolejny Wielki Post, który po prostu minie… Spróbuję?! A może już wcielam te praktyki w życie?  Ø Trwać będę na modlitwie, szukając siły u Boga, by przezwyciężyć grzech i podążać ku świętości. Za przykład wezmę sobie celnika z dzisiejszej Ewangelii, który przyszedłszy do świątyni „(…) bił się w piersi, mówiąc Boże, miej litość dla mnie, grzesznika” (Mt 18, 13). Jego dyspozycyjne wobec Boga serce, pragnące Bożego Miłosierdzia, i autentyczna modlitwa są zbudowane na pokorze i skrusze; dlatego odchodzi usprawiedliwiony. „Modlitwa skruszona lub raczej skrucha błagająca, wznosząc duszę do Boga i jednocząc ją z Jego dobrocią, bez wątpienia uzyskuje przebaczenie mocą Bożej miłości, która budzi te święte uczucia” (św. Franciszek Salezy). Może właśnie teraz jest dla mnie czas stosowny do nawrócenia? Oratio (modlitwa) i contemplatio (trwanie w obecności Boga) Zanieś przed Oblicze Boże to, co cię poruszyło w czasie rozważania. Może to być modlitwa przeproszenia, prośby, dziękczynienia, uwielbienia. Możesz modlić się tak: Panie, mój Boże, ucz mnie prawdziwej pokory i krusz moje serce. Uzdalniaj mnie do tego, abym potrafiła z zaufaniem zwracać się do Ciebie, jak celnik i król Dawid, prosząc o przebaczenie moich win.  Gdy zabraknie ci słów w modlitwie, to trwaj całym sobą przed Panem bez słów. Actio (działanie) Czy przez rozważany fragment Bóg skłania cię w sercu do podjęcia jakiegoś konkretnego działania, jeśli tak to jakiego? Pytaj siebie: Co mam zrobić? Jak to zrobić? Kiedy to zrobić?