Rozważanie Słowa Bożego 22- 28.02. 2026
CHODZIĆ W DUCHU ŚWIĘTYM
NAWRACAĆ SIĘ, TO DBAĆ O CZYSTE SERCE Ps 51, 12. 14
„Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego! Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!”
Czy wiemy, co oznacza serce czyste? Rozróżnienie tego, co zaśmieca serce, a co nie, bywa trudne. Powodem tej trudności jest to, że czasami tak bardzo zżyliśmy się ze swoim grzechem, iż wydaje nam się, że coś jest normalne, podczas gdy tak nie musi być. Kombinowanie, kontrolowanie, podejrzewanie, brak czystych intencji, plotkowanie stało się naszą codziennością. Czyste serce stwarza Pan. Bez czystego serca nie zdobędziemy ducha niezwyciężonego oraz głębokiej wewnętrznej radości.
Czy jesteś człowiekiem czystego serca? Czy dostrzegasz swój grzech? Jakie treści wpuszczasz do swojego domu przez internet, telewizję? Pomódl się: Jezu, proszę Cię o pragnienie czystego serca. Proszę Cię o wrażliwość na grzech.
23 lutego 2026, poniedziałek Kpł 19,1-18; Ps 19,8-15; Mt 25,31-46
NAWRACAĆ SIĘ, TO ROZPOZNAWAĆ DOBRO, KTÓRE MOŻEMY CZYNIĆ Mt 25, 44-45
„Wówczas zapytają i ci: Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie? Wtedy odpowie im: Zaprawdę, powiadam wam: wszystko, czego nie uczyliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili.”
Ludzie z dzisiejszej przypowieści nie zostali potępieni z powodu jakiegoś strasznego zła, które wyrządzili. Ludzie z dzisiejszej przypowieści zostali potępieni z powodu dobra, które zaniedbali, które zlekceważyli. Najczęściej nawet nie dociera do naszej świadomości, że dobro, które mamy możliwość uczynić, a nie czynimy, może być grzechem. Im wyższe zajmujemy stanowisko i więcej mamy możliwości uczynienia czegoś dobrego, a nie czynimy, tym więcej dobra może się zmarnować.
Czy spowiadasz się z zaniedbanego dobra? Czy dostrzegasz zło, które zaistniało z powodu Twojego zaniedbanego dobra? Pomódl się: Jezu, dziękuję Ci za dobro, które mogłem uczynić. Proszę Cię o wrażliwość na dobro, które mogę i powinienem czynić.
24 lutego 2026, wtorek Iz 55,10-11; Ps 34,4-19; Mt 6,7-15
NAWRACAĆ SIĘ, TO ODKRYĆ MOC MODLITWY Ps 34, 5-7
„Szukałem Pana, a On mnie wysłuchał i uwolnił od wszelkiej trwogi. Spójrzcie na Niego, promieniejcie radością, a oblicza wasze nie zaznają wstydu. Oto biedak zawołał, a Pan go usłyszał, i wybawił ze wszystkich ucisków.”
Nie żałuj czasu na modlitwę, ponieważ żyjący Bóg jest tym, który ma moc wybawić Cię ze wszystkich ucisków. Nie żałuj czasu na modlitwę, ponieważ Ten, który Jest, jest Twoim wsparciem i ochroną. On daje sens Twojemu życiu i głęboką radość, za którą wszyscy tęsknimy.
Czy jesteś człowiekiem, który trwa na modlitwie i szuka Pana? Czy jesteś tym, który doświadcza radości z obecności Boga żywego? Pomódl się: Jezu, daj mi doświadczyć głębokiej radości i pokoju z trwania przed Twoim obliczem.
25 lutego 2026, środa Jon 3,1-10; Ps 51,3-19; Łk 11,29-32
NAWRACAĆ SIĘ, TO PODEJMOWAĆ BOŻE WEZWANIA Jon 3, 1-4
Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: „Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam”. Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: „Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona”.
Jonasz bardzo nie chciał ogłosić woli Bożej mieszkańcom Niniwy. Jego nawrócenie polegało na tym, że podjął Boże wezwanie. My również potrzebujemy podejmować Boże wezwania skierowane do nas osobiście. Potrzebujemy podejmować to, co jest dla nas nie wygodne i domagające się trudu.
Do czego wzywa cię Bóg w Wielkim Poście? Jakiego trudu boisz się podjąć? Pomódl się: Jezu, dziękuję Ci za Twoje wezwania. Dziękuję za odwagę w podejmowaniu Twoich wezwań.
26 lutego 2026, czwartek Est (Wlg) 14,1-14; Ps 138,1-8; Mt 7,7-12
NAWRACAĆ SIĘ, TO BYĆ PRAWDZIWYM PRZED BOGIEM Ps 138, 1-3
„Panie, przenikasz i znasz mnie, Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję. Z daleka przenikasz moje zamysły, widzisz moje działanie i mój spoczynek i wszystkie moje drogi są Ci znane.”
Bóg wie wszystko o Tobie. Nikt nie zna ciebie lepiej niż Bóg żywy. Bóg wie, dlaczego się tak, a nie inaczej zachowujesz. Bóg wie, dlaczego jesteś nieszczęśliwy, smutny i niezadowolony. Bóg oczekuje od Ciebie tylko szczerości i zaufania. On wykorzystuje tę wiedzę, aby Cię kochać, a nie po to, by Ci dokopać.
Czy przychodzisz do Jezusa szczery i prawdziwy? Czy potrafisz oddawać Bogu żywemu najtrudniejsze swoje problemy? Pomódl się: Jezu, dziękuję, że znasz mnie i pragniesz dla mnie dobra. Dziękuję, że mogę być przed Tobą całkowicie szczery.
27 lutego 2026, piątek Ez 18,21-28; Ps 130,1-8; Mt 5,20-26
NAWRACAĆ SIĘ, TO POGŁĘBIAĆ SWOJE ŻYCIE Ps 130, 1-3
„Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, o Panie, słuchaj głosu mego! Nakłoń swoich uszu ku głośnemu błaganiu mojemu! Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, Panie, któż się ostoi?”
Bóg żywy pragnie, abyś żył pełnym sercem, aby Twoje życie miało głęboki sens i cel. Bóg pragnie, abyś wołał o to z głębokości Twojego serca. Jemu zależy na zawiązaniu z Tobą głębokich i pięknych relacji. Powierzchowność nie syci ludzkiego serca, nie przynosi szczęścia, a On chce Ci wyświadczyć dobro. Proś! Odwagi!
Czy jesteś zadowolony powierzchownym życiem? Co robisz, aby pogłębiać swoje życie? Pomódl się: Jezu, proszę Cię obdarz mnie pragnieniem głębokiego życia, doświadczenia życia mającego wartość, sens i cel.
28 lutego 2026, sobota Pwt 26,16-19; Ps 119,1-8; Mt 5,43-48
NAWRACAĆ SIĘ, TO POGŁĘBIAĆ SWOJE SZCZĘŚCIE Ps 119, 1-2
„Szczęśliwi, których droga nieskalana, którzy postępują według Prawa Pańskiego. Szczęśliwi, którzy zachowują Jego upomnienia, całym sercem Go szukają.”
Szczęście i zadowolenie rodzi się i rośnie im mniej w naszym życiu grzechu, ponieważ to grzech oddziela nas od Boga – źródła życia i szczęścia. Grzech oddziela nas też od innych ludzi – wrogość, konflikty, uprzedzenia, niesnaski, to efekty grzechu. W tym Wielkim Poście słuchaj w swoim sercu napomnień, które przyjdą od Boga i drugiego człowieka. Szczęście urodzi się wraz z wprowadzaniem w życie Bożego upomnienia, odrzuceniem tego, co złe.
Czy jesteś człowiekiem szczęśliwym? Co jest powodem Twojego szczęścia? Pomódl się: Jezu, dziękuję Ci, że mogę być szczęśliwy. Dziękuję za Twoje światło, pokazujące mi mój grzech.
